หน้าแรก
[HyperLink1] ยอดบิดหรือพกกระบอง  
ชื่อพื้นเมือง
ชื่อสามัญ Pokkah boeng
ชื่อวิทยาศาสตร์
เชื้อสาเหตุ
 Gibberella monilifermis  รา

อาการ ส่วนฐานของใบยอดอ่อนมีสีขาวซีด เนื้อใบย่น ใบสั้น ถ้าเกิดรุนแรงยอดอาจเน่าได้เมื่อใบที่ขาวซีดนี้แก่จะมีขีดหรือจุดสีแดงในบริเวณที่ใบขาวนี้และอาจปรากฏบริเวณขอบและยอดของใบซึ่งมีสีเขียวด้วยบางครั้งเชื้อจากส่วนใบก็จะเจริญเข้าไปในต้นอ้อยทางเนื้อเยื่อเจริญที่ยอดทำให้ภายในปล้องเน่าเป็นสีแดง ถ้าอาการเกิดบนด้านเดียวของต้นจะทำให้ต้นโค้งและย่น และถ้าโรคเกิดรุนแรงมากขึ้นยอดอ้อยจะเน่า เนื้อเยื่อในต้นจะนิ่มและมีสีน้ำตาลลำต้นแห้งตายในที่สุด
พื้นที่แพร่ระบาด
วิธีการแพร่ระบาด เชื้อโรคปลิวไปตามลมฝน
ระยะเวลาแพร่ระบาด
วิธีการป้องกันรักษา ไม่จำเป็นต้องป้องกันกำจัด เพราะเมื่อผ่านระยะฝนชุก อ้อยที่เป็นโรคก็จะฟื้นตัวและเจริญได้ดี
สภาพแวดล้อมที่เหมาะสมในการแพร่ระบาด ไม่จำเป็นต้องป้องกันกำจัด เพราะเมื่อผ่านระยะฝนชุก อ้อยที่เป็นโรคก็จะฟื้นตัวและเจริญได้ดี
พาหะนำโรค
ลม  

ฝน  

ปัจจัยที่ส่งเสริมการแพร่ระบาดของโรค
 อากาศเย็นและแห้งแล้ง  

 ฝนชุก  

สารเคมีที่ใช้ป้องกันและวิธีการใช้
พันธุ์ที่อ่อนแอต่อโรค
สอน.8(เค 90-77)-S   สอน.10(เค 92-80)-S  
พันธุ์ที่ต้านทานต่อโรค
สอน.2(เค 84-69)-MR   สอน.18(เค 95-283)-MR   สอน.19(เค 95-84)-MR